قهرمانان تخیلی داستان‌ها، رشد روانی کودکان را تقویت می‌کند

به گزارش خبرگزاری کودک‌پرس به نقل از ساینس دیلی، کتاب‌های کودکان مملو از شخصیت‌های حیوانی است که تخیل خوانندگان خردسال خود را دوچندان کرده و به آنها الهام می‌بخشد. از سال‌ها پیش روانشناسان درباره تاثیر مثبت این شخصیت‌های تخیلی در رشد کودکان صحبت کرده‌اند که آخرین مطالعه دانشگاهی در این حوزه نیز همین مورد را تایید کرده است. طبق این مطالعه جدید ثابت شده است که شخصیت‌های نمادین حیوانات مثل پیتر خرگوشه در رشد روانی کودکان تاثیرگذار است.

در این مطالعه، بیش از ۱۰۰ کودک بین ۵ تا ۱۰ سال در مورد مهارت‌های تئوری ذهن مورد آزمایش قرار گرفتند که از داستان‌هایی با شخصیت‌های حیوانی به جای داستان‌هایی با شخصیت‌های انسانی استفاده شد.

این مطالعه نشان داد که هنگام مواجهه با شخصیت‌های انسانی، یک پیشرفت واضح مرتبط با سن وجود دارد، به طوری که کودکان بزرگتر به طور مداوم از همتایان کوچکتر خود بهتر عمل می کنند. در واقع، کودکان سال سوم بهتر از آنچه محققان پیش‌بینی کرده بودند در آزمایش‌هایی که شخصیت‌های انسانی را نشان می‌دادند، عمل کردند.

با این حال، در آزمایش‌هایی که شامل شخصیت‌های حیوانی بود، شرکت‌کنندگان سال اول توانستند نمرات دانش‌آموزان سال سوم یعنی دو سال بزرگ‌تر از خودشان را کسب کنند.

این تحقیق توسط دکتر «گری آترتون» و دکتر «لیام کراس» از دانشکده روانشناسی دانشگاه پلیموث انگلیس انجام شد.

دکتر آترتون، سرپرست این مطالعه گفت: «حیوانات بخش بزرگی از داستان‌های کودکان را بازی می‌کنند، چه در کتاب‌ها و کمیک‌ها یا از طریق تلویزیون و فیلم. ما می‌خواستیم آزمایش کنیم که آیا این به چیزی بیش از دوست‌داشتن شخصیت‌ها مربوط می‌شود، و آیا مزایای واقعی یادگیری کودکان از طریق تماشا یا خواندن درباره حیوانات وجود دارد و آیا این موضوع در طول زمان تغییر می‌کند. آنها نقش‌های متفاوتی را در مراحل مختلف رشد خود ایفا می‌کنند.

این تحقیق بر اساس مطالعات قبلی دکتر آترتون و دکتر کراس در مورد عواملی است که می تواند بر رشد آموزشی و اجتماعی افراد مبتلا به اوتیسم و مشکلات یادگیری تاثیر بگذارد.

دکتر کراس نیز گفت: «ما معتقدیم این مطالعه جدید می‌تواند برای افراد مبتلا به اوتیسم یا سایر شرایطی که می تواند بر یادگیری آنها تاثیر بگذارد، اهمیت ویژه‌ای داشته باشد. در کار با نوجوانان در گذشته، متوجه شده‌ایم که چگونه وظایفی که شامل شخصیت‌های حیوانی است می تواند منجر به عملکرد افراد اوتیستیک به همان اندازه کودکان غیر اوتیستیک شود.»