آموزش و پرورش استثنایی کشور چگونه آموزش را در روزهای جنگ پایدار نگه داشت؟

به گزارش پانا، آموزش دانش‌آموزان با نیازهای ویژه در شرایط بحرانی و دوران جنگ، از حساسیت و اهمیت دوچندانی برخوردار است؛ چراکه هرگونه وقفه در روند آموزش و توانبخشی این دانش‌آموزان می‌تواند علاوه بر افت تحصیلی، بر وضعیت روحی، مهارت‌های ارتباطی و روند رشد فردی آنان نیز تاثیر مستقیم بگذارد.

در چنین شرایطی، استمرار آموزش تنها به معنای انتقال محتوای درسی نیست، بلکه حفظ ارتباط مستمر با دانش‌آموز و خانواده، ارائه حمایت‌های روانی و ایجاد احساس امنیت و ثبات برای این گروه از دانش‌آموزان، بخشی جدایی‌ناپذیر از فرآیند تعلیم و تربیت به شمار می‌رود.

سالار قاسمی در گفت‌وگو با پانا به تشریح اقدامات این سازمان در دوران جنگ اخیر پرداخت و اظهار کرد: «نخستین اقدام ما برای دانش‌آموزان با نیازهای ویژه، هماهنگی با شبکه آموزش صدا و سیما بود تا محتوای آموزشی متناسب با شرایط این دانش‌آموزان تولید و پخش شود.»

وی افزود: «استان‌های خراسان رضوی، اراک، یزد، خراسان شمالی و چند استان دیگر به عنوان قطب‌های تولید محتوا، با همکاری یکدیگر برنامه‌های آموزشی را آماده کردند و این محتواها صبح و بعدازظهر از شبکه آموزش برای دانش‌آموزان پخش شد. این روند همچنان ادامه دارد و تولید محتوا متناسب با شرایط کشور در حال انجام است.»

قاسمی به تولید محتوای آموزشی در شبکه شاد، اشاره کرد و ادامه داد: «در کنار آموزش‌های تلویزیونی، محتوای متنوعی نیز در بستر شاد بارگذاری شد تا دانش‌آموزان بتوانند از آن استفاده کنند. همچنین نظارت مستمر بر روند آموزش مجازی در دستور کار قرار گرفت و گروه‌های آموزشی، مدیران و معاونان به‌صورت مداوم کیفیت آموزش‌ها را رصد کردند.»

رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور بر اهمیت حمایت‌های روانی و مشاوره‌ای از دانش‌آموزان با نیازهای ویژه تاکید کرد و گفت: «با هماهنگی‌های انجام‌شده، مشاوران استان‌ها ارتباط مستمری با دانش‌آموزان و خانواده‌های آنان برقرار کردند و خدمات روان‌شناختی و مشاوره‌ای ارائه شد؛ چراکه این دانش‌آموزان بیش از دیگران به چنین حمایت‌هایی نیاز دارند.»

وی خاطرنشان کرد: «در دوران بحران، رویکرد ما مبتنی بر «آموزش تاب‌آور» بود؛ یعنی به‌جای نگاه منفعلانه به شرایط، تلاش کردیم آموزش با کیفیت، مستمر و پایدار برای دانش‌آموزان با نیازهای ویژه ادامه پیدا کند.»

مجموعه اقدامات انجام‌شده در آموزش و پرورش استثنایی نشان داد که تداوم آموزش در شرایط بحرانی، نیازمند برنامه‌ریزی منعطف، بهره‌گیری از ظرفیت فناوری‌های آموزشی و توجه هم‌زمان به ابعاد تربیتی و روانی دانش‌آموزان است. تجربه جنگ اخیر نیز بار دیگر اهمیت «آموزش تاب‌آور» را برجسته کرد؛ رویکردی که تلاش می‌کند حتی در دشوارترین شرایط، جریان یادگیری، حمایت و ارتباط آموزشی برای دانش‌آموزان با نیازهای ویژه متوقف نشود.